Nga Janaq Pani
Ish, c'na ish nje pyll i tere
plot me lisa degegjere
gjer ne re kryet te tere.
Lart ne lis, te dege e plote
na ish nje foleze e ngrohte,
ne foleze na ish nje zog.
Keshtu nis perralla jone,
qe ta dish, ti moj Elone,
emrin Cerr zogut ia thone.
Te ky pyll ku flladi lot
nga foleza ra ky zog,
ben te ngrihet, s'ngrihet dot.
Krahe holle, gjethe plepi,
si nje syth i zgjatet sqepi,
edhe syckat boje deti.
Eshte si kukull i bukur
porsi gonxhe per ta puthur,
ne foleze rrinte strukur.
Ish i vogel, i parritur,
nena nuk e kish stervitur
lart ne qiell per t'u ngritur.
Tha: " U lodha duke pritur!
Do provoj - tha, - sot nje here
fluturimin lart ne ere
ashtu si shoket e tjere."
2
Hop ia beri dhe u nis...
si nje gur u rrokullis,
na qendroi mbi nje plis!
Nisi vajin: - Ciu...ci -
qan me lot si cilimi,
u habit kush qe aty.
I djeg shembja te kurrizi.
" Mos qaj, xhan! - i foli plisi,
" Mbahu trim! - na i tha lisi.
"Cerr, o mik re kollotumba,
t'u be shtati xhumba-xhumba,
e peson kur rritet hunda!
S'te qortoj tani me shume,
nenes tende c't'i them une?
E kupton? Na hape pune!"
" Xhaxhi lis, - i gjegjet Cerri,
qe kullon ne lote i teri,
sa me zor i del dhe zeri.
" Xhaxhi lis kuroregjere
rruge e zogjve eshte ne ere,
ndryshe s'kemi asnje vlere.
Qe sa lindim enderrojme
diten kur te fluturojme,
male e fusha te kalojme."
Fjale e Cerrit godet rende,
e prek lisin degetende.
U gjegj lisi i menduar:
" Cerr, me fal, o pendeshkruar!
Per sa thashe jam penduar.
Gjer ketu ti vete erdhe,
do mendojme tani neve
te te ngreme gjer ne cerdhe."
3
Lisi vari deget poshte
sa takuan gjer ne toke,
ben ta kape s'e kap dot.
Gjethet sa pellemba jane,
porse gishta ato s'kane
e dot zogun nuk e mbajne.
Prandaj lisi nuk e zgjati,
zjen i teri nga inati:
" Kete pune e ben, - tha, - flladi."
" Fllad, o fllad qe qesh e lot,
aty poshte qan nje zog,
pa provo a e ngre dot."
Flladi lodrat la menjane,
na i erdhi Cerrit prane
ta ndihmoje si vellane.
Dhe i foli: "Cerr, o trim
hapi flatrat, hip ne shpine
te te ngre ku ke shtepine,
dhe mos qaj me ngasherim!"
Cerri vajin e pushoi,
hapi krahet e provoi,
permbi flladin dot s'qendroi.
Flladi tha: - Nuk behet pune!
Iu gjegj lisi: - C'te them une?
O, sa ngushte te dy u zune!
" E pesoi Cerri, - thane.-
Bobo, dhelprat do ta hane,
nuk ka afer as mamane."
4.
Kur nga larg ia behu nena,
pa folene, bosh qe brenda,
gati sa s'i ndali zemra.
Sa e shkrete kjo fole!
" Lis, o lis, ti me rrefe,
Cerrin tim a mos e pe?
I merzitur foli lisi:
" Cerri yt ra pas nje plisi
dhe u shemb pak te kurrizi."
Si cdo nene iu drodh gjiri,
plot me lote iu mbush yri,
fluturim ra tek i biri.
" Cerr, o shpirt, e Cerr, o xhan!"
Goja flet e syri qan,
dhembja gjoksin sa'e can.
5.
Dha alarmin nene e tija:
" Po me iken, miq, femija!"
E degjuan shpezeria.
Erdhi bilbil kengeshumi,
erdhi thellez' e pellumbi,
dallandyshja me vrap plumbi,
qukapiku vjen i fundit...
Fluturuan me nje fryme,
si nga dheu aty mbine
per t'i dhene shokut ndihme.
Nene e bir ne mes i vune,
pyet ti e pyet une,
na i derdhen fjalet lume.
" Cu...cu...cu" - me fjale zogu
ngrinin zerin fort se toku,
nuk i benin radhe shokut.
Prandaj flladi tha nje fjale:
" Ulni zerin, me ngadale!
Dhe te flasin krejt me radhe.
Te verteten se si nisi,
ta tregoje e di vec lisi."
Lisi deget nis e tund,
fjale e tij rendon si plumb,
i sqaroi gjer ne fund.
Gjithe shpezet hapen gare
t'i qetojne sa me pare
nene e bir shtrire mbi bar.
Plot me lote nena syrin
na i derdh curk per te birin.
Po dhe zemra pikon lote,
s'e qeton asgje ne bote.
6.
Zogjte e tere lidhen bese,
nisen punen pa pertese
per ta hipur ne foleze.
U munduan gjithe diten,
fort u lodhen, u djersiten,
ne foleze dot s'e ngjiten.
Pikon djersa pike e pike,
u shterruan krejt fuqite
dhe nuk nxoren gje ne drite.
Permbi bar kur mbeti Cerri
e kuptoi c'gabim beri,
dridhet nga frika i teri.
Ende muzgu sa pa rene,
aty afer ndihen kembe,
gjithe zogjthit na u tremben.
Fluturuan lart ne dege,
gjoksi hop, hidhet perpjete:
" Pas gemushe kush do jete?"
7.
Shkel ne shteg nje cilimi,
faqet molle, shtatin selvi,
embelsire ka ne sy.
Dhe cdo zog e njeh me emer,
ndaj u flet me ze te embel:
" Une iu dua fort me zemer!
Une iu dua e iu mbroj,
shperblim tjeter nuk kerkoj,
vetem kengen t'ju degjoj."
Sa degjuan djalin zogjte,
ne gjoks zemra u rreh fort,
e besojne per cka thote.
Hapen krahet, erdhen prane,
sy me sy si miq u pane,
atij hallin tok ia thane.
Nje nga nje folen me radhe:
" Vogelush, o zemerbardhe,
mik te ne mire se ke ardhe!
Permbi bar Cerri mos mbese,
vec te ti ne kemi shprese,
qe ta ngjitesh ne foleze."
8.
Vogelushi nuk e zgjati,
lartesine me sy e mati
dhe me dockat Cerrin kapi.
Cerrit embel na i flet,
si nje bebeje ne djep,
puth ne gushe e puth ne sqep.
" Zog i bukur, miku im
te guxosh s'eshte gabim,
vogelush, bej pak durim!
Rriti krahet, mpreh veshtrimin
qe te nisesh fluturimin!"
Dhe u ngjit me vrap ne peme,
e arriti shpejt folene...
Brohoriten gjithe sa qene.
Dhe gezimi u kish hije,
dore e ngrohte e nje femije
ne foleze Cerrin shpie.
Iken zogjte, u shperndane,
neper pyll kudo qe vane,
" C'djale i mire!" - te gjithe thane.
Ja, ketu, o moj Elone
merr fund dhe perralla jone.
