Tag Archives: Poezi Shqipe

GJIROKASTRA E UNESKOS DHE EMIGRIMI

Nga Luan Çipi Sodis Gjirokastrën përmallshëm në fotografi Dhe mendja me shkon njëqind vite shkuar: Baba im me të vëllezërit, ende djem të rrijë; Pas pesë shekuj në zgjedhë, vendi ish çliruar.   Ç’ bënin

HAPA DASHURIE

Nga Luan Çipi   Drejt fundit po marshoj me guxim e siguri, Rrugës, tentoj shpesh ta kthejë shikimin pas, Kaloj ndër mend si film, një jetë plot dashuri, Ngazëllehem në fytyrë me buzën pak në

NJË KUJTIM I GËZUESHËM

Nga Luan Çipi   Gjyshe, babë, nënë e vëllezër Në një foto shoh me mall, Mendja më shkon në kohë tjetër, Të kujtoj ngjarjet me radhë: Babë e nënë, gjirokastritë, Labëreshë ishte gjyshja. Te fotoja

HARTË E KOMBIT

Nga QAZIM SHEHU Brezat hodhën rrënjë të forta, Rrënjë gojë, Flasin nga nënshtresë e dheut, Me zërin e Skënderbeut. Hartë e kombit mbeti, Hartë e shpirtit, Vizatuar nga dashuri e egër, Me gjak plagësh stërpikur.

MBESA IME, ANXHELA

 Nga Luan Çipi                         Vajza në foto, e gëzueshme dhe e dukur, Është mbesa ime e shtrenjtë, Anxhela Gore, Studente e banuese në Holandën e bukur, Që ndjek suksesshëm, dy degë sipërore,  

NJË KRONIKË NGA VLORA

Nga Luan Çipi   Telefonin fort e shtrëngoj te dora, Zëri abonentit larg këndshëm buçet. Petraq Gjonçe jam, shoku yt nga Vlora! Unë pyes nga Tirana, ai ëmbël flet: -Më thuaj i dashur, si po

I DUAM SI ÇERÇIZI DHE ADEMI

Nga Luan Çipi   Kohë trazirash dhe rrëmuje, Shqiptarët në rrugë e sheshe Duan djem, tjetër lloj feje, Të kalitur në rrebeshe!     Çerçiz Topulli Gjirokastra, Që le plengë e pasuri;  Jasharët, trima me

NDERIM NËNËS

Nga Luan Çipi   Nga një grua lind një popull Gruaja nënë është zanafilla, E para në botën rrotull, Superiorja, më e mira!   Fëmijët me gji mëkon, I rrit me përralla e këngë Si

BASHKONI KOMBIN NË LIDHJEN PREJ GJAKU!

Nga Luan Çipi   Për kohën e shkuar kam ca derte e mall, Tridhjetëmijë fletë kalendari grisa… E pyes veten shpesh: Ç’ kam kuptuar vallë? -Vrapim të mundimshëm në rrugë me plisa! Fëmijërinë, e shkova