PSE S’ MERREM ME POLITIKË

Nga Luan Çipi

 

Kam pasur mendim kaherë

Mos t’merrem me politikë,

“Shqiptaria”, më bënë nder,

E mbaj kokën lart pa frikë.

 

E kam porosi nga baba:

“Mos u fut n’ asnjë parti,

Mos shiko anash e prapa,

Veç për komb, për Shqipëri!”

 

Partitë, grupe interesi

Për pushtet, për pasuri,

Që duan hise nga thesi,

Pabesi e babëzi.

 

Tufa që kthehen në klane,

Luftojnë grupi me grup,

Lakmojnë kolltukë e divane,

Hahen e shahen me turp.

 

Duan favore për miq,

Familjarë e farefis,

Pozicione për të ligj.

Drizat, ferrat bëjnë lis.

 

Bota bëhet e padrejtë:

Pa meritë të bëjnë rektor,

Sonde, je pastrues në rrjetë,

Nesër, në shkollë–drejtor!

 

Boll të jesh anëtar partie,

T’angazhohesh në fushata,

Merr “të mira perëndie”,

Je i mbushur me dhurata.

 

Për pak vjet, bënë pasuri,

Merr diploma dhe dëftesa,

Ngrihesh lart në shoqëri,

Vërshojnë kërkesa e ftesa;

 

Nga grindjet pa kompromis

Mes partive kundërshtare,

Lufta shpejt dhe brenda nis,

Fraksionet bëhen rivale.

 

Kundërshtari, nuk fle gjumë,

Po përgjon e regjistron,

Vjen një kohë e shkon për lumë

Ç’ ke arritur, fluturon.

 

Ta gëzojmë Partinë e Madhe,

Shqipërinë me shqiptarë,

Për këtë të hymë në valle,

Për Atdheun e pa ndarë!

 

Tiranë, më 10.11.2017

 

 

Comments

comments