LIRIA

Nga  DON NDRE MJEDJA

 

O shqipe, o zogjët’ e maleve, kallzoni: 
A shndrit rreze lirie n’ato maje? 
Mbi bjeshkë t’ thepisuna e n’ ograjë, 
Ku del gurra e gjimon përmallshëm kroni? 

A keni ndie ndokund, kah fluturoni 
Ndër shkrepa, me ushtue kangën e saj? 
A keni ndie nji kangë të patravajë? 
O shqipe, o zogjt’ e maleve, kallzoni! 

“Lirim, lirim!” — bërtet gjithkah Malcija. 
A ka lirim ky dhé qi na shklet kamba, 
A veç t’ mjerin e mblon anë mb’ anë robnia? 

Flutro shqipe, flutro kah çilet lama, 
Siellju maleve përreth qi ka Shqipnia, 
E vështroje ku i del lirimit ama. 

***

V

Lirin’ e keni ju! Na hekra kemi.

Na terr e njegullë deri në dit’t ma të vona;

Na pa emen kerkund, pa atdhe; na jemi

Sherbtorët e të huejve neper vende tona.

Porsi berre qi bleu mishtari vemi

Mbas shkopit, të kalamenduna, ku s’ dona.

Ahte t’ ankueshme neper buzë polemi

Vaj e mjerime qet këjo tokë e jona.

E kot duhija e trimenis malcore

Neper fusha të molisuna plandosi

Si kokerr rrfeje prej nji rêje lëshue.

Çuditë prei peshës së nji pushtedes mizore,

Kot Dukagjini e Skanderbeg fatosi

Shpupurisin nder vorre eshtna të harrue.

VI 
Por nuk u shuejti edhe, jo, Shqiptaria: 
Lodhun prei hekrash që mizori i njiti, 
Lodhun prej terri ku robnimi e qiti, 
Shpreson me e zgjue fluturim mënija. 

E këqyrë: Ndër male po përhapet shkëndija 
E lirimit t’ Atdheut; mshehtas shëtiti 
Kësoll’ për kësollë rreth buneve e soditi, 
Frymë të re tue shprazun për gjithkahna, hija 

E Skanderbegut. Qé ndër djepa rrisin 
Nanat e Hotit djelmënin’ ushtore 
E idhnim n’armikun nëpër gji ju qisin. 

E nalt, nder maje, bukuri mbretnore,

Hapi flatrat e mnérshme qi pershndrisin

Me thoj t’ harkuem Shqypeja Arbënore.

Shenim nga Fritz Radovani: Kjo poezi e Don Ndre Mjedjes, asht shkrue në vitin 1911…

Mungesa e studimit nder shkollat Shqiptare të Figurave të Mëdha të Letersisë së Veriut,  

po sjellë si pasojë ngjarjet e ditëve të fundit.

            Melbourne, 3 Shtator 2017.

Comments

comments